LPF Breda trekt de blauwe lijn 

Wat er afgelopen woensdag in de gemeenteraad van Breda gebeurde, was niets minder dan een grof schandaal. Een dieptepunt voor het lokale bestuur, een historische vergissing die het aanzien van de raad voor jaren heeft besmeurd. De motie “Breda trekt de rode lijn!” werd aangenomen – een motie die niet alleen ineffectief en symbolisch was, maar ronduit gevaarlijk en onverantwoordelijk. LPF Breda verwerpt deze motie met kracht, en dat doen we niet omdat we onverschillig staan tegenover het leed in Gaza, wij veroordelen elke vorm van geweld waar ook ter wereld, maar omdat deze motie een explosief vat vol verdeeldheid, haat, antisemitisme en maatschappelijke instabiliteit opent in onze stad. Dit besluit zet de sociale cohesie en het veiligheidsgevoel van onze inwoners nog verder onder druk en is een klap in het gezicht van iedereen die hoopt op een veilige, stabiele en verbonden samenleving in Breda.

De gemeenteraad is er voor de Bredanaar 

De gemeenteraad van Breda is gekozen om zich bezig te houden met lokale zaken: veiligheid, economie, zorg, en hoe we met elkaar samenleven in onze stad. Maar wat zagen we woensdag? Een meerderheid van de raad die zich liet meeslepen in een geopolitiek conflict waar Breda niets over te zeggen heeft. Buitenlands beleid hoort in Den Haag – niet in het Stadskantoor van Breda. Maar in plaats van gezond verstand te tonen, liet een krappe meerderheid van de raad zich verleiden tot een symbolische motie zonder enige juridische of beleidsmatige waarde. Dit is gevaarlijk en onverantwoordelijk. Het verraadt een schokkend gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef en voedt de indruk dat men in Breda liever kiest voor emotie en symboliek dan voor de noodzakelijke keuzes die Breda nodig heeft. Het is een verraad aan de opdracht van de raad om de belangen van alle inwoners te dienen en de stad stabiel en veilig te houden. Deze keuze laat zien dat men liever wegkijkt van de echte problemen dan verantwoordelijkheid te nemen en moedig leiderschap te tonen.

De gevaarlijke gevolgen van opportunistische symboolpolitiek

Deze motie wordt gepresenteerd als een uiting van solidariteit. Maar laten we eerlijk zijn: het is niets meer dan een rookgordijn dat de kernproblemen in onze stad negeert. Terwijl we te maken hebben met jeugdcriminaliteit, woningnood, drugsdumpingen en economische uitdagingen, staat de raad elkaar te overschreeuwen over een conflict duizenden kilometers verderop. Het resultaat is een motie die de samenleving nog verder onder druk zet, polarisatie voedt, antisemitisme nog verder aanwakkert en de veiligheid van onze inwoners nog meer in gevaar kan brengen. Deze bloedmotie speelt met vuur, brengt de sociale cohesie in gevaar, en getuigt van een schokkend gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef.

Uitsluiting en vogelvrijverklaring

Deze motie verklaart Bredase Joden en Israël-aanhangers in feite vogelvrij. Terwijl zij zich steeds vaker onveilig voelen op straat, ziet men dat de lokale overheid met deze motie precies dezelfde boodschap uitdraagt als degenen die hen op straat of online bedreigen. Als degene die je op straat bedreigt en jouw lokale overheid hetzelfde standpunt innemen, wie staat er dan nog naast jou? Niemand. Het besef dat je door de mensen die je op straat bedreigen én door je eigen lokale bestuur in de steek wordt gelaten, is niet alleen beangstigend, maar ondermijnt de fundamenten van onze democratische samenleving. Dit maakt duidelijk hoe kwetsbaar onze stad wordt als politieke spelletjes en symboolpolitiek de boventoon voeren boven verantwoordelijkheid en bescherming van onze inwoners.

“Als je Joods bent, en degene die je op straat bedreigt, bespuugt en intimideert hetzelfde standpunt inneemt als je lokale overheid, wie staat er dan nog voor jouw veiligheid? Wie staat er nog naast je? Niemand. Ik had gehoopt dat dit anno 2025 tot het verleden zou behoren.”

Selectieve verontwaardiging

Het toppunt van deze morele eenzijdigheid werd zichtbaar toen de indieners van de motie werden geconfronteerd met hun selectieve aandacht: waarom geen motie over het geweld in Congo, Ethiopië of Soedan? Het antwoord dat werd gegeven – “Be my guest” – was niet alleen minachtend, maar ook veelzeggend. Deze motie was selectief, eenzijdig en hypocriet. Dit soort opportunistische symboolpolitiek schaadt het gezag van de gemeenteraad, ondermijnt het vertrouwen van de inwoners, en voedt een klimaat van hypocrisie en verdeeldheid dat gevaarlijk is voor de sociale stabiliteit van onze stad.

De Feiten 

• De motie werd aangenomen met slechts 20 stemmen vóór en 18 tegen – een krappe meerderheid, zonder breed draagvlak. Dit toont aan dat het draagvlak voor deze motie uiterst beperkt was, en dat de raad met deze beslissing het vertrouwen van vele inwoners heeft geschaad. Het geeft aan dat een meerderheid, zij het een zeer kleine, toch bereid was om een besluit te nemen dat de stad kan splijten. Dit is een signaal dat het lokale bestuur zijn prioriteiten niet op orde heeft en zich laat leiden door emotie en symboliek in plaats van door verstand en verantwoordelijkheid.
• Pure symboolpolitiek zonder enige effect – Breda kan geen wapenstilstand afdwingen, geen diplomatie voeren, en geen hulptransporten organiseren. Deze motie heeft geen enkel concreet of tastbaar resultaat. Het is symboolpolitiek pur sang, zonder enige beleidsmatige of juridische waarde. Het ondermijnt het gezag van de gemeenteraad en voedt een sfeer van onwerkelijke verwachtingen. Het is holle retoriek die de kernproblemen niet oplost, maar ze verergert door het stadsbestuur af te leiden van haar verantwoordelijkheden.
• De motie zaait polarisatie en zet bevolkingsgroepen in onze stad tegenover elkaar. Ze voedt wantrouwen, creëert spanningen, en legt een bom onder de sociale cohesie die we in Breda zo hard nodig hebben. Dit soort moties, die internationale conflicten de raad binnenslepen, leiden tot verhitte discussies, demonstraties en een toename van antisemitisme en discriminatie. In plaats van een stad van verbinding te blijven, dreigt Breda door dit soort besluiten een stad van verdeeldheid en angst te worden. Deze motie is niet slechts een verkeerde keuze – het is een rampzalige stap richting maatschappelijke onrust.

De tegenmotie: Een baken van gezond verstand, verbinding en realisme. 

LPF Breda en FvD dienden een tegenmotie in met als titel “Breda verbindt, geen plaats voor haat en polarisatie”. Deze motie was geen schreeuw om symboolpolitiek, maar een krachtige oproep tot rede, verantwoordelijkheid en verbinding. Ze bood een nuchtere, heldere en doortimmerde visie op wat goed bestuur echt betekent. Deze tegenmotie benadrukte dat politieke keuzes niet gedreven moeten worden door emotie of kortstondige ophef, maar door de duurzame belangen van onze stad en haar inwoners. In plaats van zich te laten meeslepen in internationale conflicten zonder enige invloed of mandaat, riep deze motie de raad op zich te concentreren op de essentie: een veilige, stabiele en samenhangende stad waarin plaats is voor iedereen, ongeacht afkomst of overtuiging. Ze wees op de gevaren van symboolpolitiek die, hoewel goedbedoeld, juist olie op het vuur kan gooien, spanningen verergert en bijdraagt aan wantrouwen en onrust. Deze motie stelde een duidelijk alternatief voor: een stadsbestuur dat prioriteit geeft aan veiligheid, sociale cohesie, economische stabiliteit en het herstellen van vertrouwen. Dit alles werd onderbouwd met doordachte, concrete argumenten en een oproep aan de raad om haar kerntaak niet te verzaken.

Wat ons met onbegrip en verbazing heeft achtergelaten, is dat de raad deze motie compleet heeft weggestemd. Het is schokkend dat een zorgvuldig onderbouwde oproep tot verbinding en samenwerking zonder inhoudelijke overweging van tafel werd geveegd. Dit onderstreept niet alleen het gebrek aan bereidheid om constructieve oplossingen te omarmen, maar ook het risico dat het gesprek, het samenkomen en het vreedzaam naast elkaar staan in onze stad verloren gaat. Juist in tijden van spanningen en verdeeldheid is het essentieel dat we met elkaar in dialoog blijven en elkaar opzoeken in plaats van ons van elkaar af te keren. De kracht van Breda ligt in haar vermogen om verschillen te overbruggen, de vrede te bewaren en te versterken, en te voorkomen dat internationale conflicten hun weg vinden naar onze straten. Het weigeren om hierover na te denken en deze tegenmotie weg te stemmen getuigt van een gebrek aan visie en verantwoordelijkheid. Het is een gemiste kans om juist nu te kiezen voor een koers van verbinding, respect en vreedzaam samenleven in Breda.

LPF Breda: Samen sterk voor een verbonden Breda

LPF Breda zegt het luid en duidelijk: Wij trekken de blauwe lijn. Politieke spelletjes ondermijnen het vertrouwen in het bestuur, brengen de veiligheid van onze inwoners in gevaar, en negeren de échte problemen waar Breda dagelijks mee worstelt. Deze motie heeft onze raad veranderd in een toneel van internationale politiek, terwijl de zorgen van onze inwoners worden genegeerd. Wij kiezen voor verbinding, veiligheid en gezond verstand. Voor een Breda waar we samenleven, niet tegenover elkaar staan. Voor een raad die zich richt op wat ertoe doet: het oplossen van lokale problemen, het beschermen van onze inwoners, het versterken van de sociale samenhang, het aanpakken van ondermijning, en het bouwen aan een stad waar iedereen zich veilig en gehoord voelt.

Wat we woensdag zagen, was een schandelijke vertoning van symboolpolitiek en bestuurlijk onvermogen. LPF Breda zegt duidelijk: Stop met politieke spelletjes, stop met internationale symboolpolitiek, en keer terug naar de kerntaak van de raad: het besturen van onze stad. Breda verdient bestuurders die verantwoordelijkheid nemen, die echte problemen aanpakken, en die zorgen dat onze stad veilig en leefbaar blijft. Dit is onze plicht. Laat Den Haag het buitenlandbeleid bepalen. Laat Breda zich richten op Breda.  Laten we bouwen aan een Breda waar verbinding, respect en echte oplossingen centraal staan.

U weet in elk geval waar u op moet stemmen in 2026.

[presto_player id=5077]